ای کاش عشق را زبان سخن بود

« چندی پیش در آستانه‌ی انتخابات هیات مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران نقدی به دستم رسيد که مپرس!

یکی از همكاران کمیته موزه، با اینکه عضویت انجمن را هم ندارد، در رویدادهای موزه گرافیک ایران فعال و كوشاست. به همين خاطر از او متشکرم و سپاسگزار اما در كمال ناباوری، درباره انجمن نقدی منتشر کرده‌ که به زعم من بسیار دور از حقیقت است. نقدی با عنوان “زير سايه توهم!

هرگز مخالف نقد جوانان به بزرگترها نبوده ام اما رسم انصاف آن است که اگر نقدی داريم، ابتدا تحقیق و پژوهش کنیم و زمانی که کاملا بر ادعايمان مطمئن شديم، آن را بنویسیم و منتشر کنیم. حال چطور ممکن است کتابی را که نخوانده‌ایم و از مضمون آن بی‌خبریم را صرفا از روی جلد آن قضاوت کنیم؟! این کمال بی‌انصافی است.

ابراهیم حقیقی مرد بزرگ و خوش نيت گرافیک ایران، مصطفی اسدالهی پيگير اهداف صنفی انجمن، مسعود سپهر در پی قانونمندکردن جامعه گرافیک ایران و بهرام کلهرنیا زبان گویای انجمن ماست. این‌ها از بنیانگذاران انجمن ما هستند و تلاش بیست ساله‌شان اگر هم خالی از نقص نبوده، اما مجموعا برای پیشبرد اهداف انجمن قابل ستایش بوده و هستند.

آيا ابراهيم حقيقي در آستانه ٧٠ سالگی به دنبال كسب شهرت است يا جوانی با انتشار نقد سطحی اش؟!

بیش از پنجاه سال از زندگی ام را در کنار توران میرهادی عشق آموختم و سعی کردم آن‌را در کمیته موزه انجمن نيز پیاده کنم.

اکنون بسیار متاسفم که نتوانسته ام این عشق بی‌ریا را به خوبی منتقل كنم.

ای کاش عشق را زبان سخن بود.»

مجيد بلوچ
دی ماه ۱۳۹۷



2 thoughts on “ای کاش عشق را زبان سخن بود”

  1. من به عنوان مخاطب در یادداشت شما نشانی از استدلال و منطق نیافتم. با اینکه با یادداشت خانم تاکی هم کاملا موافق نیستم.
    خود شما هم برای دفاع از عملکرد چندین ساله این اساتید در انجمن، سلاحی کارآمدتر از چند لقب شاعرانه و زیبا ندارید. در حالی که
    هیات مدیره، نام مدیریت یک انجمن را یدک می‌کشد و مدیریت امری است کاملا قابل سنجش.
    هدف من از نوشتن این یادداشت این است که به دور از حساب‌های شخصی و با مصداق و دلیل به دنبال پاسخ این سوالات باشیم:

    – ابراهیم حقیقی «مرد بزرگ و خوش نيت گرافیک ایران» است، همه این را می‌دانیم و بر اخلاق‌مداری و تاثیرگذاری ایشان نقدی نیست. ولی همین نیت‌های خوش چقدر به نتیجه رسیده است و ثمره‌اش چه بوده است؟
    – نتیجه پیگیری‌های مصطفی اسدالهی، کدام تحولات اساسی در امور و حقوق اعضا انجمن بوده است؟
    – مسعود سپهر در پی قانونمندکردن جامعه گرافیک ایران، خود چقدر به بی طرفی قانون و رقابت اخلاقی پایبند بوده است؟
    – مخاطب شیوایی و گویایی سخن بهرام کلهرنیا چه کسانی بوده‌اند؟ در کدام رسانه و در کدام مجمع صدای طراحان گرافیک به گوش مخاطبان و مسئولان رسیده است و نتیجه آن چه بوده است؟

    و همینطور در مورد عملکرد تمام اعضا هیات مدیره می‌توان نتیجه‌گرایانه و به دور از دلبستگی‌های شخصی اندیشید. علاقه شخصی من و شما به سبک کاری و هنری یا منش و شخصیت این اساتید، آنها را بدل به مدیران ممتاز و نمایندگان کارآمد نمی‌کند.

  2. متاسفانه این عزیزان خود را در قله های هنر و مقامی ورای انسان می دانند که کسی محق سوال یا انتقاد نیست
    چقدر هم خوب و موجز عزیزی با ایدی نیما گفته بود متر و سنجش آقای بلوچ از توصیف شاعرانه چیست؟
    و گویی اینکه نسبا دادن صفات انسانی و اخلاقی یا استعاره ((((((((مرد بزرگ و خوش نيت گرافیک ایران))))))
    چه دردی از دردهای این همه طراح گرافیک که با خوش نیتی و شرافت و …. زندگی می کنند دوا می کند
    و یا اینکه مگر دیگر طراحان و هنرمندان فعال بد طینت و بد نیت هستند که آقای حقیقی و دیگر دوستانشان به این فضایل ببالند؟؟؟

    تا زمانی که این تعارف بازی ها و بله قربان گویی در خلعت احترام به خورد عموم داده بشود نتیجه مثبت و رشدی نخواهد در کار نخواهد بود

    به هر حال این را به کسانی بگویید که با گوشت و خون رفیق بازی و رانت را در بحث های جدی مالی (نه ژست روشن فکری) ندیده باشند
    تقربیا اکثر اعضایی که از انجمن جدا شدند و یا بخشی از عزیزان حاضر فعلی این موارد رو دیده اند.

    زندگی و کار حرفه ای خاطره گویی نیست و این که ما و استاد فلان و فلان چه بودیم و چه ها که نمی کردیم ..
    و اگر هر کاری اگر واقعا به قصد تعالی فرهنگ یا اهداف انسانی دیگر باشد لازم نیست اینقدر تکرار شود
    باور کنیم هر کسی هر کاری کرده در درجه اول برای منافع شخصی خویش بوده و در نگاه دیگر برای غیر
    جامعه امروز تا کی باید توان جایگاه یک نسل را بدهد ؟؟؟
    یعنی بدهی نسل های بعد به این عزیزان چقدر است که تمامی ندارد؟؟؟؟

    بت سازی متاسفانه با قدرت به پیش می تازد
    افسوس و دریغ که سینه چاکان و ارادتمندانی پرعطش تر از خود این عزیزان بر هر نظر مخالفی یورش می آورند و هیچ بر نمی تابند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.