یادگاری روی دیوار شهر/ نسترن عنبری

« انسان، طبیعت، آگاهی» عنوان پروژه ای است که ” نسترن عنبری” به بهانه دوسالانه دیوارنگاری تهران تصویرسازی کرده است. تصویرگری فارغ از متن بر صفحه ای به درازای یک اتوبان!
« من دفترچه ای برای اتود های روزانه دارم. ایده هایی که با دیدن اثر تجسمی، تصویر و یا متنی کوتاه در ذهنم شکل می گیرد را در آن پیاده می کنم. ایده این پروژه هم، یکی از اتودهای همین دفترچه است. با این دید که تصویرسازی روی دیوارهای شهر فرصت مناسبی هستند تا دوستی با حیوانات و طبیعت به مردم شهر یادآوری شود و از همه مهم تر تاکیدی به دور از نصیحت و تهدید در جهت آگاهی مردم باشد. با توجه به کاربرد و ابعاد بزرگ اجرایی، سعی در ارائه تصاویری دلنشین، ساده و روان داشتم تا مزاحمت بصری ایجاد نکند و با مجموعه ای از تصاویر هماهنگ فضای مرده و نازیبای دیوارها را جانی دوباره بدهم. این تصاویر روایتگر نیستند چون متن واحد و روایتگری در پشت آن ها نبوده است اما در عین حال به هم مرتبط اند، چه در شیوه اجرا و چه در ایده کلی.

همه افرادی که از این اتوبان عبور می کنند و همچنین ساکنین آن منطقه مخاطبین این مجموعه اند اما تاکید من در جذب کودکان به عنوان مهم ترین و آینده سازترین اعضای یک جامعه بود چرا که حرکت درست آنها مسیر کلی جامعه را هدایت می کند. نقاشی دیواری شاخه ای از گرافیک محیطی است اما متاسفانه به علت ضعف و حتی عدم وجود طراحی معماری درست در تهران ما شاهد دیوارهای مرده و بدون کاربرد هستیم به نظرم این فضاها بهترین جا برای انتقال پیام های اجتماعی به مخاطبین هستند. به دلیل محدودیت های پوششی برای کاراکترهای دختر باید راه حلی پیدا می کردم تا هم متناسب با موازین و محدودیت ها باشد هم به طرح آسیبی نرسد، بهتر دیدم با عناصری مثل گل ها و پرندگان این چالش را پشت سر بگذارم. اجرا و جانمایی تصویر برای ارائه حدود سه هفته طول کشید تا جهت کلی، پالت رنگی، شیوه اجرا و از همه مهم تر استوری برد و کاراکتر سازی انجام شود.»

” نسترن عنبری” دانشجوی کارشناسی ارشد ارتباط تصویری دانشگاه تهران متولد ۱۳۷۱ است. شرکت در نمایشگاه های گروهی تصویرسازی در گالری مریم، ایده پارسی، خانه هنرمندان، گالری لاله و همین طور تصویرسازی جلد کتاب های کمک اموزشی انتشارات مبتکران پایه چهارم تا ششم ابتدایی از سایر فعالیت های او است.



6 thoughts on “یادگاری روی دیوار شهر/ نسترن عنبری”

  1. ایشون تصویرگر بسیار خوب و باذوقی هستن و به شخصه از دیدن کارهاشون لذت می‌برم.
    اما نکته‌ی مهمی که وجود داره: مدیوم «کتاب» و «دیوارشهری» خیلی باهم متفاوته و هرکدوم شرایط خودشون رو برای اجرای یه آرت‌ورک می‌طلبه. متاسفانه جنس تصویرسازی‌ها و فرم‌های کار ایشون برای دیوارنگاری مناسب نیست. خطوط بسیار نازک و محو، جزییات زیاد و البته عدم کنتراست رنگی نسبت به فضای شهری از جمله ضعف‌های این مجموعه هستن.

  2. با مسیح موافقم …الان نتیجه فراخوان های زیبا سازی شهرداری تهران شده تصویر سازی کتاب کودک روی دیوار!!!واین مسیر داره اشتباه می رود….ابعاد کارها وقتی برزگ میشه یه تاثیر دیگه می گذاره واون لطافت کودکانه را می گیرد….ودرضمن سیاستگذاری ها(سازمان ) ونتایج هم تناقض داره .یه جا کارهای شارپ ورنگ ها مثلا شادوتند را برای جذابیت بصری قرارمی دهند.یه جا ملاک آرامش بصری وهماهنگی با محیط !!وتکلیف روشن نیست که طراح تو چه فضایی کار کندودیگر اینکه کارها حول چند تا آدم داره دور می خوره ونوعی انحصاربودار!!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.