من مترسکم ولی می ترسم / مریم طهماسبی

داستانی تخیلی، پرتنش و احساسی از موجودی که برخلاف همیشه نمی خواهد کسی را بترساند . تصویرسازی های “من مترسکم ولی می ترسم” نوشته” احمد اکبرپور” که به تازگی منتشر و وارد بازار کتاب شده است، به پروژه امروز روزرنگ دعوت شده اند.

« مترسک در طول داستان احساسات گوناگونی از ترس، هیجان و ناامیدی تا شجاعت و امید را تجربه می کند. داستان فضایی اکسپرسیو را به نمایش می گذارد که آغاز کارم برای تصویرسازی قرار گرفت و سعی کردم این تنش ها را با تغییر در زوایای دید، رنگ ها و پرداختن به احساسات مترسک به نمایش بگذارم. پس از پذیرفته شدن طرح های اولیه از سوی ناشر، حدودا یک ماه برای استوری بورد کلی داستان در نظر گرفته شد و بعد از آن شروع اجرای نهایی فریم ها بود که حدود ۳ – ۴ ماه وقت صرفش شد.

دوست دارم تا حد ممکن به داستان پایبند باشم چون این نویسنده است که تخیلات داستان را در ذهن من آغاز کرده و پیدا کردن دست خطی از طراحی که هم بیان نویسنده در آن باشد و هم روایت تصویری من، بیشترین چالشم در این کار بود. به خصوص در این کتاب به عنوان اولین مجموعه ام، بیشتر از اینکه به دست خط شخصی تصویری خودم تکیه کنم دوست داشتم به زبان نویسنده ، روایت تصویری ببخشم. اگرچه از طرف کتابخانه ملی گروه سنی ب برای مخاطبان داستان تعریف شده اما به عقیده من این داستان محدوده سنی ندارد و برای بزرگسالان هم کتاب بسیار جذابی خواهد بود، چرا که مضمون داستان محدود به سن خاصی نیست و ما در هر سنی ممکن است از یاد ببریم که ظاهر هر ماجرایی تمام ماجرا نیست. در اتودهای اولیه ای که از مترسک برای این داستان می زدم، کمی بزرگسالانه تر و حتی متناسب با داستانی به مراتب ترسناک تر هم بود، اما با در نظر گرفتن گروه سنی طرح ها تغییر کرد و کودکانه تر شد . در بقیه داستان هم به همین منوال با اینکه سعی بر این بود که طراحی نزدیک به واقعیت باشد سن مخاطب هم در نظر گرفته شد.

درباره این مجموعه مطمئنا تمامی فضاهای اکسپرسیوی که در آثارتجسمی هنرمندان دیده ام و حتی آثار سینمایی موجود در این زمینه، بر من تاثیر گذاشته اند و از آنها بسیار آموخته ام. به غیر از این، انیمیشن های ژاپنی و احساسات و هیجان گرایی موجود در آثارشان همیشه مورد الهام من بوده اند. اما مهمترین چالشی که همیشه با من همراه بوده از تصویرسازی کردن یک داستان کوتاه گرفته تا یک کتاب تصویری، متناسب بودن فضای تصویری با فضای روایتی داستان است. همیشه فضای داستان را مقدم بر طراحی شخصی خودم دانسته ام و دوست داشتم فضایی را خلق کنم که داستان حقیقتا درآن اتفاق افتاده ، نه فضای تصویری که مختص به خودم باشد. بیشترین سختی ای که این مسئله به دنبال دارد خلق فضایی جدید برای هر داستان است که هم، زمان بیشتری می برد هم زحمت بیشتری چرا که باید تمامی کلیشه های ذهنی را کنار گذاشت و به طراحی جدیدی متناسب با بیان نویسنده رسید.»

« مریم طهماسبی» متولد ۱۳۷۲ فارغ التحصیل کارشناسی ارتباط تصویری از دانشکده هنرهای زیباست. او از سال ۱۳۹۴ کار خود را در زمینه تصویرگری با مطبوعات آغاز کرده و تا کنون با پروژه های متنوعی از طراحی گرافیک، تصویرسازی وانیمیشن همکاری کرده است. کتاب” من مترسکم ولی می ترسم” اولین کتاب تصویری اوست.



8 thoughts on “من مترسکم ولی می ترسم / مریم طهماسبی”

  1. ترکیب رنگ ها قشنگ بود همچنین طراحیشون فقط یه چیزی ک بنظرم خسته کننده اومد فریم های نزدیکش بود که توچنتاصفحه ها تکرارشده.اگر بعضی هاشودورترمیگرفتن به نظرم کارفوق العاده میشد..

  2. درووود ..برای من که نویسنده ی کار بودم خیلی از تصاویر تخیل برانگیز بود و به فضای کلی کمک می کرد.سپاس از خانم طهماسبی و خانم ترهنده

  3. من این کتاب رو تو فروشگاه فاطمی دیدم و قبل از اینکه اسم نویسنده و تصویرگر نظرم رو جلب کنه تصویر خیلی خوب و رنگ عالی اون بود که جذبم کرد. کتاب کودک همکاری مشترکی بین نویسنده و تصویرگره و یک تصویرگری خوب میتونه یه داستان متوسط رو برای مخاطب شیرین و جذاب کنه. اتفاقی که توی این کتاب افتاده خوشبختانه. تبریک به خانم طهماسبی عزیزو امید موفقیتهای بیشترشون.

  4. مریم جان خودت خیلی چیزها نوشتی که مهمه .. ولی اعجاز کار تو در اینه که چطوری حسی فراتر از ونسان ونگوگ در تو اتفاق افتاده که به این خوبی حس تنهایی مترسک با فضای شاد مزرعه و آسمان و زمین ؛ جنگل و شاید دریا رو تداعیی کردی ؟؟ این یک معجزه در نقاشی ست و با سبکی که تو داری هیجان خیلی از متنهای خیلی زیبا ؛ دوباره برانگیخته می شه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.