روايت يك طراح گرافيك از قصه‌هاى يك نويسنده (۱) / كوروش پارسانژاد

«چندين سال پيش به اين فكر افتادم كه براى كتاب هاى «احمدرضا احمدى» كه همكارى مداوم و طولانى مدتى با كانون پرورش فكرى داشته و دارد؛ يك يونيفرم و هويت ويژه طراحى كنم كه در عين مشتركات و تفاوت هاى هركدام، تشخص اين نويسنده بزرگ را به خوبى در خود داشته باشد. در مورد مشتركات، نكته هاى مختلفى را لحاظ كردم: اول اينكه قطع تمامى كتاب ها را خشتى در نظر گرفتم كه در اصل نمونه اى ترين قطع كتاب كانون در ٥٠ سال گذشته است. اكثر قريب به اتفاق اين مجموعه با تايپ زر كار شده و دليل آن اينست كه در گذشته اكثر طراحان كانون از اين فونت استفاده مى كردند. مشخصه بعدى اين بود كه برخلاف بقيه كتاب هاى مصور كه معمولا محلى براى لى اوت متن، در دل تصوير در نظر گرفته مى شد؛ تصاوير اين مجموعه به صورت مستقل و اكثرا در دو صفحه مقابل هم كار شدند. اين تصويرسازى ها، همانند اثرى انفرادى ولى طبيعتا بر اساس متن كتاب، شكل گرفتند.
نتيجه اينكه هنگامى كه كتاب ها را ورق مى زنيد؛ تفكر نويسنده، تفكر طراح گرافيك و تفكر تصويرگر را در كنار هم مشاهده مى كنيد. تاليف جداگانه ى طراح گرافيك و تصويرگر در كنار داستان قرار مى گيرد كه هر سه در عين هماهنگى، نگاه و روايت خود را دارند و حلقه اشتراك اوليه آن ها، متن بوده است. اما منظر هر كدام در عين ارتباط جمعى، به تنهايى حضور دارد.
هدف من از اين كار، رسيدن مخاطب به درك جديدى از كتاب هاى تصويرى بود. اينكه گرافيك به طور مستقل مى تواند با مخاطب ارتباط برقرار كرده و در عين حال در كليت مجموعه همراه و هم مسير باشد»

توضيحات «كوروش پارسانژاد» را در مورد مجموعه كتاب هاى احمدرضا احمدى خوانديد. اين مجموعه، كه در دو بخش بر روى سايت روزرنگ قرار خواهد گرفت و امروز شاهد قسمت اول آن خواهيد بود؛ تلاش مى كند تمركز خود را به طراحى گرافيك و مديريت هنرى اين مجموعه معطوف كند و در عين حال، نگاهى به مجموعه قصه ها و تصويرگرى هاى آن هم داشته باشد. امروز و در بخش اول، طراحى گرافيك دو كتاب «من حرفی دارم »و «پرنده‌ای بود که شباهت به هیچ پرنده‌ای نداشت» را خواهيم ديد و در بخش دوم كه به زودى بر روى سايت قرار خواهد گرفت، كتاب هاى بيشترى را مشاهده خواهيم نمود.

 

مجموعه‌ی «من حرفی دارم»

man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_01  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_03  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_05  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_06  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_08  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_09  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_12  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_16  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_17  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_20  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_21  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_28  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_29  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_32  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_33  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_36  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_40  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_43  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_44  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_45  man-harfi-daram-pdf-for-print_Page_48

 

مجموعه‌ی «پرنده‌ای بود که شباهت به هیچ پرنده‌ای نداشت»

کوروش پارسانژاد-روزرنگ (20)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ کوروش پارسانژاد-روزرنگ (1)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (2)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (3)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (4) کوروش پارسانژاد-روزرنگ (5)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (6)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (7)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (8)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (9)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (10)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (11)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (12)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (13)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (14)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (15)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (16)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (17)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (18)  کوروش پارسانژاد-روزرنگ (19)



12 thoughts on “روايت يك طراح گرافيك از قصه‌هاى يك نويسنده (۱) / كوروش پارسانژاد”

  1. استفاده از فونت زر صفحه‌آرایی‌ها را بسیار نوستالژیک می‌کند و برای من که مخاطب قدیمی‌تر کانون هستم خوشایند است، همچنین تصویرسازیها بسیار متفاوت هستند. ولی سؤال من این هست که چقدر مخاطب هدف در به‌وجود آوردن این تصاویر و صفحه‌آرایی‌ها درنظر گرفته شده؟ و چقدر خوانایی مطالب به عنوان یک کتاب داستان مورد نظرتان بوده است. ممنونم

  2. ای بابا…. شماها باز شروع کردید!!!!!
    بابا تو تمام دنیا کتابایی هست که فارغ از متن دارای زیبایی بصری و گرافیکی هم هست.
    کسی که این کتابو میخره حتما هم میخونش، هرچند کمی نامتعارف.
    ولی بعد از خوندن ازش لذت هم میبیره چون یک کتاب زیباست. و حتی مثل یک عنصر دکوریته هم ازش استفاده میکنه و کتابخونش زیبا میشه.
    دست آقای پارسا نژاد و گرافیستای خلاقی که صرفا رفع تکلیف نمیکنن و برای هر اثر فکر و خلاقیت میزارن درد نکنه.

    1. فکر می کنم با این تحلیل شما کلا ریشه گرافیک و زیبایی شناسی بصری رو از بیخ زدید.
      اگر که کسی این کتاب رو می خره و میخوندش و بعدا به گرافیک نامتعارف و ب نظر من کم خلاقیتش علاقه مند میشه ( که بعید می دونم ) پس گرافیکش چ نقشی داشته اینجا ؟ یا اصلا بود و نبودش چ فرقی داشته ؟ ن تنها خودش برای خودش حرفی نزده بلکه کمکی هم به کار نکرده.
      پس با این حساب و این تحلیل که « ای بابا … شما باز هم شروع کردید … » گرافیک کار نباشه هم توفیری نداره.

  3. زیبا بود و کاملا متفاوت اما در برخی از کارها بکگراندها از خوانایی متن کم کرده بودند و اگر مخاطب این کتاب ها کودکان باشند (مطئن نیستم) این سبک اصلا به درد کودکان نمیخورد. برای کودک این گرافیک خلاقانه خشن است…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.